Met Hemelvaartsdag was het prachtig weer. Leuk om erop uit te trekken. Veel mensen hadden een lang weekend vrij. In 2020 zou dat anders moeten zijn. Vanwege de pandemie zijn plekken waar mensen samen komen of gesloten of open voor een beperkte populatie, waarbij ook nog eens rekening gehouden moet worden dat je 1,5 meter afstand houdt tot andere mensen, behalve als ze tot hetzelfde huishouden behoren, ofwel onder één dak wonen, en dan bedoel ik niet het dak van een flatgebouw. De regel lijkt simpel, maar je zou maar de BOA zijn die dit moet zien te handhaven. Loop je in het park als BOA en zie je vijf mensen bij elkaar, drie pubers en een man en een vrouw. Wil je een beetje handhaven, dan moet je op 1,5 meter met ze in gesprek: “Wonen jullie samen in één huis?” En dan antwoordt de groep: “Ja”. Maar het is wel zo dat één van de pubers op kamers woont en alleen op zondag naar huis komt, omdat dan zijn moeder de was voor hem doet. Woont hij dan onder hetzelfde dak? 
Als de regering roept dat we  er niet massaal op uit moeten trekken is iedereen het ermee eens. Maar als ik met mijn familie ga is er toch geen sprake van een massa? Dat zie je pas als blijkt dat duizenden anderen hetzelfde idee hadden als jij: lekker naar het strand. Dus die oproep is pure flauwekul. Wat wil men nu eigenlijk? De ziekenhuizen geven aan dat zo’n piek waarvan men nog flink moet bekomen, niet nog eens op korte termijn moet plaatsvinden. De hele sector gaat onderuit. Als we allemaal thuis opgesloten zitten en er is nog geen antivaccin, zal het wel erg lang duren voordat de bevolking een beetje immuun is voor de ziekte. De teugels laten vieren is toch een vorm van Russisch roulette. De inmiddels verketterde virologen vrezen dan opnieuw een uitbraak, die mogelijk nog groter zal zijn dan de eerste. De teugels laten vieren betekent dat je bewust mensen gaar blootstellen aan het virus. Dan weet je dus ook dat er mensen ziek worden, in het ziekenhuis belanden, wellicht op de IC terecht komen en dood gaan. Als je dit wil voorkomen zul je Nederland dicht moeten houden. Volgens psychologen en economen moet je dat niet doen. De psychologen zeggen dat als we nog langer opgesloten blijven we elkaar de hersens gaan inslaan en dat er zodanige psychische schade gaat ontstaan dat half Nederland een PTSS ontwikkelt. En de economen zien de ramp ook alleen maar groter worden als de economie op slot blijft. Talrijke bedrijven vallen om en er ontstaat een vreselijke werkeloosheid.  En wie wordt straks als de grote schuldige aangewezen als die tweede uitbraak in hevige mate terug komt? Krijgt Rutte en consorten de schuld omdat ze de teugels te vroeg hebben losgelaten, of de virologen, dat ze dit allemaal maar hebben laten gebeuren?

Waarschijnlijk is er niemand schuldig, want een dergelijke situatie die we nu hebben is nog nooit eerder vertoond op deze schaal. En natuurlijk zijn er allerlei betweters die zeggen dat de aanpak van bijv. Zweden veel succesvoller is, omdat daar het aantal slachtoffers verhoudingsgewijs gelijk is aan dat van ons, maar daar veel minder strenge regels gelden en de economie er niet zwaar onder lijdt. Maar een Zweed is geen Nederlander en al helemaal geen Spanjaard of Italiaan. En het klimaat, de bevolkingsdichtheid en de luchtvervuilingsgraad is in Zweden ook wel iets anders. Het is één groot experiment en men doet wat voor de gemeenschap het beste lijkt. Rutte laat zich door wetenschappers adviseren. Verstandig lijkt me, maar niemand weet het zeker vanwege de factoren die zeker niet altijd te overzien zijn. Rutte is verstandiger dan die idioot in Washington die zogenaamd de crisis vanuit zijn eigen hart bestrijdt, maar vergeet dat hij daar zijn hersens voor moet gebruiken. Omdat Amerikanen nu eenmaal een hekel hebben aan regels van boven af, lachen ze om deze president en belonen hem straks met een nieuwe termijn.

Als we net zo’n mooie zomer ingaan als we de laatste jaren hebben gehad, wordt het een grote ramp. Wanneer blijkt dat iedereen de waarschuwingen aan zijn laars lapt, zullen bij een hernieuwde uitbraak de regels weer strenger worden. Het is als zeilen op zee. Je zult de zeilen moeten verzetten als de wind van de andere kant komt. Maar snappen wij Nederlanders dit? We zijn gewoontedieren en zeker niet allemaal schippers. Onder het mom dat men niet meer weet waaraan men zich moet houden, gaan mensen zelf de regels maar naar eigen smaak en voorkeur interpreteren. Dan is er helemaal geen houden meer aan. We zullen zien waar het schip strandt.