Blog Image

MIJMEREN

Mijmeren

Rinus Krijnen publiceert via DongenHomespot sinds 2010 zijn columns “Mijmeringen”. In 2000 is Rinus met de columns begonnen. Aanvankelijk werden ze voorgelezen bij Radio0162 in het programma Basement en later VolDongen Feiten. Toen deze zender uit de ether ging en als omroep overging naar de website OmroepDongen.nl, waren ze vanaf dat moment hier te lezen en te beluisteren. Op 1 januari 2010 hield ook OmroepDongen.nl ermee op en sindsdien zijn de columns te horen en te lezen via Dongenhomespot.nl.
De Dongense Internetkrant
De onderwerpen van de columns zijn zeer divers, van persoonlijke beslommeringen tot wereldverbeteringen. De columns zijn zowel te lezen als te beluisteren.



Ga terug naar de krant :
WWW.DONGENHOMESPOT.NL

Zelfservice

ALGEMEEN Posted on Fri, July 31, 2020 18:42:49

Hoe langer hoe meer moeten wij als klanten alles zelf doen. Ging je vroeger naar een winkel, liet je je adviseren waardoor je akkoord ging met het aanbod van de winkel, de koop werd gesloten en de spullen werden besteld en na een week of wat geleverd. Vervolgens kreeg je een rekening toegestuurd, soms met een optisch leesbare acceptgirokaart, zodat je de betaling deels geautomatiseerd kon laten plaatsvinden. Cash betalen ging uiteraard ook. Dit was tot ongeveer begin jaren negentig de situatie.

Je kon overigens wel spullen kopen vanuit huis bij postorderbedrijven zoals Otto en Wehkamp. Dat kon schriftelijk of telefonisch, nadat je een keuze uit een dikke gids had gemaakt. Link was hierbij dat je op krediet kon kopen tegen astronomische rentepercentages. Zo konden ook arme mensen luxe spullen aanschaffen, al zorgden de kredieten vervolgens weer voor de nodige problemen.

Kijken we vandaag de dag dan zien we dat de lokale winkeliers het erg moeilijk hebben. Vaak kunnen ze niet het aanbod bieden wat de concurrenten op het web aanprijzen en waar eerst het advies en de service de verkoopargumenten waren van de lokale winkeliers, halen de online consumenten hun advies bij de collega-consumenten, die in feedback en reviews aangeven wat ze van de producten en de aanbieder vinden. Ook hier wordt behoorlijk mee gesjoemeld, maar de vraag is of de lokale winkelier wél het juiste advies kan geven. Soms maken deze winkels deel uit van landelijke ketens en is het personeel niet echt thuis in de producten die ze aanbieden.  Bovendien zijn de prijzen bij lokale winkeliers vaak veel hoger dan bij de internetaanbieder. De logistiek van internetwinkels is zodanig geperfectioneerd dat de artikelen meestal binnen 36 uur thuis bezorgd kunnen worden. Het is moeilijk concurreren tegen deze markt. Het  echte nadeel aan online shoppen is, dat je je persoonlijke gegevens achterlaat en jouw koopgedrag daarmee ook. Die gegevens zijn inmiddels ook handelswaar geworden.

Winkels die lokaal niet echt zullen verdwijnen zijn de zaken waar je verzorgd wordt of waar je dagelijkse behoeften afneemt, zoals kappers en supermarkten. Maar zelfs voor supermarkten bestaan inmiddels bezorgservices van de supermarkt zelf of concurrenten die helemaal geen fysieke verkooppunten hebben. Het wordt stiller in het dorp.

Wat we ook zien is dat de supermarkten ook hoe langer hoe meer overgaan op zelfservice. Je haalt een apparaat op waarmee je de boodschappen zelf scant als je ze in de winkelwagen legt en achteraf hoef je bij een doe-het-zelf kassa alleen maar af te rekenen. De supermarkten geven aan dat ze dit doen omdat de markt erom vraagt. Mensen willen zelf in control zijn, volgens de marketeers van deze winkelketens. Met klem wordt verzekerd dat het zeker geen bezuinigingsoperatie is, alsof dat iets vies is. Maar dat is het natuurlijk wel, want ondanks dat de kans op fraude groter is en de investeringen hoog zijn, wordt hiermee wel winkelpersoneel uitgespaard. En winkelpersoneel kost altijd geld, zelfs nadat ze niet meer bij je werken. Bovendien is winkelpersoneel beperkt inzetbaar en heeft het een CAO en is stemmingsgevoelig. Dat alles heeft een scanstraat niet. Wordt het daarmee beter, of is dit werkelijk wat de klanten willen? Persoonlijk vind ik het wel gezellig om eens een praatje te maken met de kassamedewerker. En nu ben ik niet echt een eenzame man. Maar mensen die  net als nu in de coronatijd grotendeels aan huis zijn gebonden en de hele dag geen mens zien is de cassiere wellicht wel de enige persoon die ze kunnen spreken.
De ontwikkelingen staan niet stil hier. Binnenkort kun je met je eigen smartphone scannen of hoef je je boodschappen alleen maar in je kar te leggen en camera’s hebben alles al voor je op de rekening gezet en als je naar buiten gaat is alles geautomatiseerd afgerekend. Alles waar mensen bij te pas komen  wordt zowat gedigitaliseerd. Is dit nu ideaal?

Banken zijn ook van die instellingen die zelfservice tot de norm hebben verheven. Formeel was het een dienstverlenende organisatie voor je financiële handel en wandel. Nu heb je een smartphone en nog een pasje en een paar digitale certificaten nodig om alles zelf te kunnen regelen. Door de zogenaamde transparantie zijn de kosten van financiële adviezen ontkoppeld van de financiële producten zelf. Voordeel is wel dat je ziet waar het geld naar toe gaat, maar als je gewend was dat de dienstverlening en het product samen één kostprijs hadden, is het dus wel schrikken als je ziet wel aandeel in het advies zit. Goedkoper is het er zeker niet door geworden. Door zelfservice te propageren proberen de banken de kosten nog wat te drukken. Er zijn zelfs adviesgevoelige diensten waarbij je jezelf mag adviseren als je een testje hebt gedaan en ervoor bent geslaagd. Dit om te voorkomen dat de banken in moeilijkheden komen met de WFT vanwege slechte adviezen.

Je bent hier erg op jezelf aangewezen en je hebt geen feedback. Bovendien moet je ook wel snappen waarmee je bezig bent. Zeker niet iedereen is in staat om zijn eigen financiële zaken te overzien of te regelen. Om alsnog iemand mee te laten kijken ben je aangewezen op kostbare adviesbureaus of de schuldsanering als het fout gaat.

De laatste zelfservice-toestand, waar ik het over wil hebben, is de ZZP-er. Bij een vaste baan zit je in een veilige omgeving met een collectieve CAO, regelingen voor pensioen, werkeloosheid en arbeidsongeschiktheid en een groot aantal secundaire arbeidsvoorwaarden. Als ZZP-er moet je het zelf maar uitzoeken. Wil je dit netjes regelen dan moet je individueel op pad om voorzieningen en zekerheden te regelen. In de praktijk zul je zien dat de kosten veel hoger zijn dan wanneer dit in dienstverband is geregeld. Je zult om te kunnen concurreren daarom keuzes moeten maken, zekerheden moeten laten vallen, waardoor je bij bijvoorbeeld zo’n coronacrisis extra kwetsbaar wordt.

Kortom zelfservice kan voor velen een uitkomst zijn, maar grote vaak wat kansarmere groepen worden door zelfservice juist erg  kwetsbaar.

Lang leve de vooruitgang.



Café

ALGEMEEN, Uncategorised Posted on Sat, July 18, 2020 20:26:25

Al eerder heb ik in mijn mijmeringen aangegeven dat ik het ergste vrees voor de horeca. De bedrijfstak is bijna in zijn geheel afhankelijk van de cashflow, dat wil zeggen dat er naast de inkomende en uitgaande geldstromen geen reserves zijn. Het geld dat binnenkomt is dus tevens het geld dat je nodig hebt om rekeningen te betalen. Overschotten in deze cashflow is het salaris van de kroegbaas. Dat wil zeggen dat zo’n kroegbaas bij een grotere omzet ook meer inkomen geniet. Als een bedrijf wat groter is dan zal een kroegbaas zijn salaris vooraf bepalen en de uitgaven hiervan bij de uitstromende kostenstroom tellen. Dan houdt hij of zij een bepaald inkomen, ongeacht de inkomsten of uitgaven. Komt er meer geld binnen dan alle kosten bij elkaar opgeteld  dan wordt er gereserveerd voor: nieuw meubilair, onderhoud, apparatuur of voor slechtere tijden. Deze luxe kunnen de meestal wat kleinere kroegen zich maar beperkt veroorloven. Vaak is de omzet afhankelijk van een paar grote evenementen per jaar zoals carnaval of kermis. De rest van het jaar teert men een beetje in.  Onder de streep kunnen zo best wel veel kroegen overleven.

Maar nu hebben we een 1,5 meter maatschappij en te maken met afgelaste evenementen zoals kermissen en carnavalsvieringen. Dan kan  het zijn dat zomaar 2/3 van de omzet en winst wegvalt. Bovendien mag de kroegbaas in zijn cafeetje nog maximaal de helft van het aantal gasten ontvangen. Je hoeft geen economie te hebben gestudeerd om dan de gevolgen in te zien. Deze kroegen zullen niet levensvatbaar meer zijn. Omdat de kroegbazen vaak geen vermogen of onroerend goed bezitten, maar wel knellende contracten met torenhoge kosten is sluiting onvermijdelijk.

Dit zal een kaalslag betekenen. En die is al ingezet. De studenten, die vaak de flexibele schil waren qua arbeid in het café, zijn al sinds maart zonder inkomen. Ook daar komt de klap hard aan.
Ik vermoed dat 2/3 van alle cafés de deuren zal moeten sluiten binnen nu en een half jaar. Nu al  wordt aangegeven dat qua groot evenement carnaval 2021 op de buik geschreven kan worden. Met dat vooruitzicht zal ook zelfs in Brabant uiteindelijk het licht uitgaan.

Hoe ziet er dan een wereld uit als bijna alle kroegen er niet meer zijn?
Uiteraard zullen er een aantal over blijven. Die zullen hun omzet moeten gaan maken op minder vierkante meters en dus met minder bezoekers. Bezoekers bepalen de omzet en een mens gaat niet meer drinken als er minder mensen in zijn omgeving zijn. Eerder minder, omdat het lang niet zo gezellig is. De kroegbaas, die in de eerste plaats toch gastheer of gastvrouw is, zal met de beperkende maatregelen ook op moeten treden als politieagent, en als die pandemie voorlopig niet verdwijnt, ook als schoonmaker. Meestal aan het begin van de avond lukt het nog wel om corrigerend op te treden, maar als er de nodige pinten gedronken zijn, geef ik het de kroegbaas toch te doen.  Lapt de kroegbaas de regels aan zijn of haar laars, dan blijven zij in eerste instantie  verantwoordelijk, al zijn het de gasten die in eerste plaats de regels overschrijden. Dat kan bij overtredingen tot grote boetes of zelfs sluiting leiden.

Om toch de torenhoge contracten te kunnen betalen zit er voor de ondernemer maar één ding op: de prijs van consumpties verhogen; en dat niet met een dubbeltje, maar met een factor 2. En hij of zij zal er mee wegkomen, omdat schaarste de markt bepaalt. Mensen willen er toch op uit en geven dan maar meer uit, als het niet anders kan. Daarmee wordt het bezoek aan een café ook elitair. Diegenen die geld genoeg hebben kunnen het nog betalen.

Gevolg hiervan is dat er een grote hausse zal gaan ontstaan in illegale thuis- en schuurfeesten. Feesten waar de 1,5 meter maatregel niet of nauwelijks bestaat, en waar sanitair en sociale hygiëne op een tweede plan staan. De weerstand tegen de maatrelen vanwege de onzichtbare ziekte zal steeds groter worden. Dat betekent dus ook dat de politie en BOA’s  hierop zullen moeten gaan handhaven. En ik moet er niet aan denken als we weer in een lockdownsituatie komen.

Het wordt er al met al niet gezelliger op.



Next »