Blog Image

MIJMEREN

Mijmeren

Rinus Krijnen publiceert via DongenHomespot sinds 2010 zijn columns “Mijmeringen”. In 2000 is Rinus met de columns begonnen. Aanvankelijk werden ze voorgelezen bij Radio0162 in het programma Basement en later VolDongen Feiten. Toen deze zender uit de ether ging en als omroep overging naar de website OmroepDongen.nl, waren ze vanaf dat moment hier te lezen en te beluisteren. Op 1 januari 2010 hield ook OmroepDongen.nl ermee op en sindsdien zijn de columns te horen en te lezen via Dongenhomespot.nl.
De Dongense Internetkrant
De onderwerpen van de columns zijn zeer divers, van persoonlijke beslommeringen tot wereldverbeteringen. De columns zijn zowel te lezen als te beluisteren.



Ga terug naar de krant :
WWW.DONGENHOMESPOT.NL

Ondemocratische Verkiezingen

Politiek Posted on Sun, March 24, 2019 14:55:02

Als ik niet geweten had dat de verkiezingen afgelopen week
ging om tot een nieuwe bezetting van de Provinciale Staten en de Waterschappen
te komen, had ik gedacht dat het om de Tweede Kamer ging.

Zelden heb ik zo weinig voorbereid het stemlokaal betreden. Door
het geweld van de landelijke politici waren de regionale
belangenvertegenwoordigers nergens te zien: ja, op de regionale zenders, maar
die knop is niet standaard op radio en TV.

Laten we beginnen met de Waterschappen. Vol trots wordt er
altijd beweerd dat deze verkiezingen zowat al bestonden voordat het woord
democratie werd uitgevonden. Waterschappen zijn georganiseerd rond de lopen van
rivieren en overstijgen daarmee de grenzen van provincies. De nitwits die dit
willen samenvoegen met de provincies weten niet waarover ze praten. In 1950
waren er nog 2600 waterschappen en nu nog 21. De rivieren zijn niet allemaal
gedempt, maar men heeft besloten om niet elke sloot meer te voorzien van zijn
eigen bestuur. Maar waar kiezen we voor? Pas vanaf 2004 doen ook politiek
partijen mee en wordt er niet meer alleen gestemd op individuele personen. Wie
dit verzonnen heeft is ook niet bij de les geweest. De individuele personen
zullen zeker een verwantschap hebben met het onderwerp, maar een politieke
partij? Ik neem aan dat rood, groen, paars en bruin allemaal droge voeten
willen of voldoende water. Ik zie hier totaal geen politieke voedingsbodem.
Door politiek hierin te betrekken wordt de kwaliteit van de afvaardiging
ondergeschikt aan een politiek belang. Oh, by the way, het bestuur van de Waterschappen
wordt deels niet democratisch bepaald, omdat leden vanuit belangengroepen
direct in het algemeen bestuur worden geplaatst. Men zit politiek nogal in de
maag met deze Waterschappen. Persoonlijk vind ik dat gezien de geografische
afhankelijkheid de Waterschappen geen provinciale aangelegenheid is. Het
gelijktijdig kiezen van Waterschap en Provinciale Staten suggereert een niet
bestaande verbondenheid. Maar zouden we afzonderlijk moeten kiezen voor de Waterschappen
dan stemde er helemaal geen mens.
We hebben een landelijk overheidsorgaan dat Rijkswaterstaat heet. Laat die de
regie voeren over de resterende Waterschappen en laten we alstublieft deze
technische uitvoeringsinstanties niet verder politiek gaan laden. Gewoon vertegenwoordigers
en deskundigen benoemen. Dat politieke gedoe leidt tot niks.

Dat zie je dan ook bij de Provinciale Staten, waarvoor we
ook moesten kiezen afgelopen week. In de Provinciale Staten zijn landelijke en
provinciale partijen vertegenwoordigd. Die houden zich bezig met belangrijke
zaken zoals het bewaken van het geld dat ze kregen bij het verkopen van de
energiebedrijven. Maar het enige waarvoor ze echt bestaan is het kiezen van de Eerste
Kamer. De onafhankelijke politieke partijen komen er bij de Provinciale Staten
er meestal nogal bekaaid vanaf en mogen wellicht één zetel gaan bemensen in de Eerste
Kamer. Dat betekent dat door de getrapte verkiezingen nu een soort tussenbalans
wordt opgemaakt voor het beleid van de regering en de Tweede Kamer.

Gevolg is dat de protestpartijen hun kans schoon zien om
roet in het kabinetsbeleid te gaan strooien.
De Eerste Kamer kan wetten tegenhouden of aannemen, maar niet wijzigen. Dan
moet het terug naar de Tweede Kamer. Formeel was de Eerste Kamer ervoor om de
gemeenschap te vrijwaren van onbehoorlijk beleid door niet-uitvoerbare wetten
er proberen door te krijgen. Politiek zou hier verder niet bedreven worden.
Maar in de praktijk ontwikkelt de Eerste Kamer zich zoals het model in de
Verenigde Staten, waarbij de politieke verhoudingen in de Senaat bepalen of een
wet doorgang vindt en de uitvoerbaarheid van de wet van ondergeschikt belang is.
Als dan die Eerste Kamer zo direct invloed heeft op het beleid dan wil ik als
kiezer ook direct kunnen kiezen. De omweg via de Provinciale Staten slaat
nergens op en zorgt voor misvattingen. Als kiezer weet ik dat mijn provinciale
stem effect heeft op het landelijk beleid, maar moet daarmee in het stemhokje het
provinciaal belang wegcijferen als ik de regering wil afrekenen. En wie wil dat
nu niet? Er zijn altijd redenen om het beleid te keren voor een deel van het
electoraat. Ik vraag me af of ik de volgende keer gemotiveerd genoeg ben om aan
deze poppenkast mee te willen doen.

Tijdens deze verkiezingen werd het Forum voor Demagogie
(euh…) de grote winnaar als protestpartij.
De Uil van Minerva bereikt er volgens Maarten van Rossem alleen maar mee dat er
eigenlijk een ruk naar links wordt gemaakt. De regering is nu afhankelijk van
de steun van GroenLinks en PvdA in de Eerste Kamer. De niet-onderhandelbare
principes over Europa, het klimaat en de arbeidsmigranten van het FvD en Wilders
zorgen ervoor dat er geen samenwerking zal worden gezocht met deze
protestpartijen. En zoals Maarten van Rossem al aangaf: “We hebben er weer een
carnavalspartij bij”.



Verkiezingen Achteraf

Politiek Posted on Sun, March 26, 2017 11:37:42

Is Nederland veranderd na de verkiezingen van vorige week
woensdag? Nee, niet echt. Geen populistische overwinning -ondanks groei- en het
ziet er wel naar uit dat er na een hoop onderhandelingen wel een coalitie kan
worden gevormd met vier partijen. Het enige echte opvallende aan deze
verkiezingen is dat de PvdA gedecimeerd is. Wat is er daar misgegaan?
In mijn ogen een aantal dingen. Doordat ze bij de vorige verkiezingen
veroordeeld waren met de VVD samen een regering te vormen, verloren ze al de
helft van het electoraat direct na de start van Rutte 2. Het ging slecht in
Nederland en Rutte en Samson waren het erover eens dat er snel een regering
moest komen. Gezien de politieke verschillen had men ervoor kunnen kiezen om
alle standpunten tot op het bot uit te onderhandelen, waardoor er bloedeloze
compromissen zouden ontstaan, waarmee het land niet was geholpen. Men besloot
om de standpunten te verdelen: onderwerpen werden opgesplitst en men zou het
elkaar niet moeilijk gaan maken als een standpunt zou worden ingenomen, dat
mogelijk lijnrecht tegen de eigen principes zou ingaan. In slechts 54 dagen had
Nederland in crisistijd een regering: een moedige stap. De PvdA is echter vier
jaar gebasht door die keuze, voornamelijk door de eigen achterban. Bij de VVD
speelde dit veel minder. Halbe Zijlstra -VVD- had hiervoor wel een goede
verklaring: rechtse mensen hebben idealen en links mensen zijn principieel.
Idealen worden maar zelden direct verwezenlijkt en geven een richting aan. Dat
iets weleens tegen zit wil nog niet zeggen dat het ideaal verloren is. Als je
uitgaat van principes is elke afwijking al een veroordeling. En zo verliest de
achterban het vertrouwen als deze principes geschonden worden.

Ondanks voortreffelijke ministers als Dijsselbloem en
Timmermans, waarvoor heel Nederland waardering had, is de partij er niet in
geslaagd daar ook maar enige munt uit te slaan. Ook dat dit kabinet sinds 20
jaar weer eens de gehele rit heeft uitgezeten en daarmee rust gaf en op het
einde een zeer positief economisch positie presenteerde met mooie
vooruitzichten, is niet toegerekend aan de PvdA, terwijl de partij hier ook
keihard voor heeft geknokt. Zelfs de VVD-ministers geven dit achteraf ronduit
toe.
De PvdA is ontworteld van haar oorspronkelijke electoraat: de kleine man.
Ondanks dat Nederland één van de succesvolste landen ter wereld is, zijn de
verschillen tussen arm en rijk ook in ons land gestegen, ook tijdens de crisis.
Met regeringsverantwoordelijkheid had de PvdA dit tij moeten keren, volgens de
kleine man. Door democratische politiek nauwelijks beïnvloedbare zaken zoals
productiviteitstoename door automatisering en robotisering en een
belastingstelsel dat hierop niet snel genoeg kan acteren en de noodzaak tot
bezuinigen, is de kloof verder gegroeid. De PvdA kon alleen aan damagecontrol
doen, maar is hiervoor niet beloond. De kleine man vluchtte vol met
ressentimentele gevoelens naar de SP en vooral de populistische PPV. En zelfs
de SP heeft de afstraffing van de PvdA niet kunnen absorberen, waardoor blijkt
dat Nederland een ruk naar rechts is opgeschoven.
De PvdA was de laatste jaren ook de partij waar sociaaldemocratische
intellectuelen zich verzamelden. Met de opkomst van Groen Links met de jeugdige
Jesse Klaver verhuisden een groot deel van deze aanhang naar Groen Links. Zij
waren moe van het gesteggel rondom het -mislukte- socialistische gedachtegoed
dat nog door de partij waart bij vooral de oudere leden, wat leidde tot nogal
zure onvoltooide discussies binnen de partij, en interne verdeeldheid opriep.
De identiteit van de partij was veranderd en men is vergeten het
oorspronkelijke electoraat op sleeptouw te nemen. Ook de traditionele aanhang
van allochtone Nederlanders vonden andere partijen, die dichter bij hun
politieke ideeën stonden.

En dan ook nog eens een rampzalige campagne, zonder een
duidelijk doel. Eigenlijk ging men er al vooraf vanuit dat de partij klappen
zou krijgen. De partij werd onzeker en men besloot om vlak voor de
verkiezingsstrijd openlijk het leiderschap van Samson te betwisten en de
makkers Asscher en Samson werden tegen elkaar opgezet. Daarmee werd
straatvechter Samson door de leden opgeofferd en verdween van het toneel. Weer
een misser.

De toekomst zal leren hoe de partij deze mokerslag zal
overleven. De partij is de laatste jaren enorm gedemocratiseerd. Voor elke
beslissing kan elk lid zich uitspreken. Dat is een groot goed, maar kan ook
leiden tot grote misverstanden. Bij weer eens zo’n keuzemoment worden leden
overspoeld met informatie, maar zien ze door de bomen het bos niet meer.
Wellicht dat men dan toch een verkeerde keuze komt en levert dit, zoals bij de
tweekamp tussen Asscher en Samson, alleen maar verliezers op.

Ik ben als sociaaldemocraat nog steeds ervan overtuigd dat
de PvdA de spreekbuis is voor dit gedachtegoed. Er is geen echt alternatief. In
de praktijk is dit gedachtegoed een belangrijke pijler in de maatschappij. Er
zit bovendien enorm veel kwaliteit in de partij en vele PvdA-bestuurders worden
ook erg gewaardeerd, vooral in de lokale en internationale politiek.

Denk daar maar eens over na als je de volgende keer in het
stemhokje staat.



Next »